برای خیال و توهم و رویا نوشتن، حماقتیست که به سعدی و حافظ در برابر تیغها مشروعیت میبخشد. نوشته، مشروعیتاش را حتی اگر تلخ، از آنچه لمس میشود یا شدهست، میگیرد. و این، حکایت ِ اینجا و تمام صفحات است.
پی: پس هرچیز، اصل و حقیقیش خوبه؛ مخصوصا خیال و توهم.