تبليغاتX
گاوخونی؛ حسین نوروزی و بانو - عاشقانه‌هایی برای تن ِ تهران، پای‌تخت ِ جهان

Home # Baanoo # Posts # Feed # Wap # Email # Archive

باز مخصوص، برای هوای ِ بانو

۱
این شهر
با آخرین خیابان ِ بن‌بست
این شهر
با آخرین پلاک ِ خانه‌ام تمام شد...

چه‌قدر دختران ِ تو را خواستم تهران ِ بزرگ!

۲
اقیانوس‌ها
نام‌های آرامی دارند
دریاها
آرزوهای شور، پسران نوح در آیینه
و زنان
سیاه‌بختی خود را با کشتی‌ها می‌فرستند آفریقا

پس کِی قصه‌های شهر تمام می‌شود؟

۳
تن‌ات
اروپای این خاک ِلعنتی بود
و شهر ِ من
آخرین پلاک در تن‌ات بود که دوست‌ات می‌داشتم

کاش بالی داشتی پَری می‌زدم تنی به آب‌های تو در رودخانه‌های مرکزی
فراموش می‌کردم
و می‌آمدم شهرم را ببرم آمریکا
توی منهتن
    تن‌ات را تماشا می‌کردم کاش

۴
تهران؛ تمام ِ آن‌چه بسته‌اند به رخت ِ ما فاحشه‌های ارزان
بخت ِ ما را
پای‌تخت ِ ایران بسته‌است
می‌خواهم دکمه‌هات را خودم باز کنم

۵
شهر ِ خاطرات ِ پراکنده!
نفرت دارم از تو!

Baanoo بانو 

کمی قدیمی، کمی با اصلاح، ولی ... این‌روزها مدام، دارم بازگشت ادبی می‌کنم در شعر. فعلا هم این‌جوری دل‌ام می‌خواهد!

 

# این؛ هم‌این # 87/01/12 حسین نوروزی |