امیرحسین سام، از آدمهاییاست که هنوز اطمینان میکنند، نفس به نفسات میدهند، میبخشند و لطف میکنند. حتی اگر تمام اینها را از چهار خط برداشت کرده باشم.
امیرحسین سام ِ عزیز
هیچوقت نمیفهمی که چرا کاش هرگز جای من نباشی، و من برای یک روز کاش، «جا»ی تو بودم. حتی نمیدانی چهقدر لطف کردی امروز. ممنون دوست نادیده، ممنون.
حسین
و هزاران نقطه ..
هنوز و هفتهای چند بار آن نُه قطعه را مرور میکنم. و هزاران نقطهای را که دور از تو و من، دارند به غمها اضافه میکنند. خوش باش کمی رفیق! رفیق ِ مایی ...
حسین