حسین ابراهیمی (الوند)، معلم زبان، مترجم، و معلم سادهای بود که باور دارم این سالها خیلی زحمت کشیده بود. آدم مهربانی که با هم سفر رفته بودیم، سر یک میز نشسته بودیم، جوکهای دستهاول گفته و شنیده بودیم... و یک دوست خوب بود. امروز، بعد از شش سال بیماری سرطان ریه، درگذشت، و رفت.
کانون پرورش فکری بودم، با کیان جوادی. اساماس زدند که رفت. پشت هم. رفتم معاونت هنری ارشاد، پیش محسن هجری. داشت با عدهای آدم مثلا هنری سر و کله میزد که حالیشان کند آدمی که بیش از سیصد کتاب برای کودکان ترجمه کردهاست، آدمی که بیش از دهها جایزهء معتبر بیناللملی برای ترجمههاش گرفتهاست، آدمی که مهربان بود، هنرمند بود، جاش توی قطعهء هنرمندان است....
باید ظهر میگذشت، که بالاخره توی مغز مسوولان فرو برود که حسین ابراهیمی(الوند) هنرمند است، و داشتن قبری در قطعهء هنرمندان، کمترین حق مردمانیاست که تمام زندگیشان را نوشتهاند.
پیروز قاسمی، دو روز قبل اساماس زد که برای حسین ابراهیمی دعا کنید. با خودم قرار گذاشتم که سر فرصت دعا کنم ... و فرصت نشد. امروز پیروز خبر داد که صبح تمام شده همهچیز. بعد با مهدی حجوانی حرف زدم. بعد با خیلیهای دیگر. و حسین ابراهیمی(الوند) درگذشت.
دو هفته قبل حرف زدیم و گفت که کمی بهتر شده. و بهتر، که از این درد خلاص شد. مرد دوستداشتنی....
فردا ساعت 9 صبح، چهارشنبه 9 صبح جمع میشویم مقابل تالار وحدت برای تشییع. از معدود تشییعهایی که خواهم رفت. حیف..... دست و دلم به نوشتن نیست.
گزارش تصویری از مراسم تشییع حسین ابراهیمی (الوند)
رادیو زمانه +خبر بیبیسی + خبرگزاری شهر + فارس + مهر + انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
